ايمان يکي از ارکان پرورش انسان و مقدمه و پايه تزکيه انسان است. بدون داشتن ايمان، ديگر ارکان؛ مانند تقوا و انجام عمل صالح نيز بي معنا و نامفهوم خواهند بود چرا که اساس و ساختمان همه ديگر معارف اسلامي، برپايه ايمان بنا شده است.
    معني واژه ايمان
    “ايمان” را در فارسي به “باور” و “عقيده” ترجمه کرده اند.
    کسي که به چيزي ايمان دارد، يعني آن چيز را به عنوان يک باور و عقيده پذيرفته است.روشن است اگر کسي بخواهد نسبت به چيزي، در وجود خود، ايمان بياورد بايد ابتدا نسبت به آن چيز، علم و آگاهي و اطلاع داشته باشد.
    به عبارت ديگر نيز مي توان گفت که ايمان، زاييده علم است چرا که اگر کسي نسبت به چيزي علم و آگاهي نداشته باشد، نمي تواند نسبت به آن چيز در خود احساس ايمان و عقيده پيدا کند.اما اين اصلا بدان معنا نيست که علم و ايمان، با هم مترادف اند.در واقع اختلافي اساسي و تفاوتي عظيم بين دو مفهوم “علم” و “ايمان” قرار دارد که آنها را تا حد بسيار زيادي از هم متفاوت مي سازد.در حقيقت، ايمان، تسليم و خضوع در برابر باورهايي است که انسان به آنها اعتقاد دارد ولي علم، صرفا شامل آگاهي و دانستن آن اعتقادات مي گردد.